you Get what you Give : ทำไมโลกต้องร้อน
โอ๊ะ โอ๋ เมษาหน้าร้อนเดี๋ยวนี้ เป็นอะไรไป
ทำไมพายุเข้า ฝนตกเป็นว่าเล่น
เวลาจะไปเที่ยวทีนึง ฟ้าครึ้ม ฟ้าร้องโครมคราม
วิ่งไปปักตะไคร้ไม่เคยจะทันเลย
ถ้าเป็นแต่ก่อน คงต้องโทษแก๊สโซฮอลไปแล้ว
แต่ตอนนี้คงต้องโทษ”โลกร้อน”แทน
ถ้าเรายิ้มให้ใคร เราก็ได้รอยยิ้มกลับมา
ถ้าเราให้ความจริงใจกับใคร เราก็ได้มิตรภาพกลับมา
ถ้าเราให้สิ่งดีดีกับคนอื่น เราก็จะได้สิ่งดีดีนั้นกลับมา
ความจริงก็เป็นอย่างนี้ล่ะครับ
ให้สิ่งใด เราก็ได้สิ่งนั้นกลับมา
ในหนังจีนที่เราเคยดูดูกันนั้น
(ต้องใช้คำว่าเคย เพราะตอนนี้ trend เกาหลีเค้ามาแทนซะแล้ว)
ตัวโกงฆ่าพ่อพระเอก
ต่อมาพระเอกก็มาล้างแค้น ฆ่าตัวโกงซะ
ต่อมาของต่อมา ลูกของตัวโกงก็มาแก้แค้นพระเอกต่อ…
แล้วมันก็วนไปวนมาอยู่อย่างนี้
เซอร์ไอแซก นิวตัน เคยบอกไว้ว่า
action = reaction
ยิ่งปาลูกบอลใส่ผนังแรงแค่ไหน
มันก็กระเด้งมาชนหน้าเราแรงเท่านั้น
ในศาสนาพุทธของเราก็มีคำอธิบายเหมือนกัน
เรื่อง “กรรม” ไงล่ะครับ
คนไทยมีเพื่อนที่แสนดี ก็คือธรรมชาติ
ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว
ปัจจัยสี่ หาได้โดยแทบไม่ต้องใช้สตางค์
เมื่อเวลาผ่านไป
เทคโนโลยีที่ดูเหมือนหรูหรา และทำให้ชีวิตสะดวกสบาย
แต่กลับแฝงไปด้วยการหาผลกำไรที่ไม่สิ้นสุด
มีควันพิษ น้ำเสีย ความร้อนมาทำร้ายเพื่อนที่แสนดีของเรา
เมื่อประมาณ 50 ปีที่แล้ว เรามีป่าไม้เป็นเพื่อน ประมาณ 1/2 ของพื้นที่
แต่บัดนี้ เพื่อนของได้ถูกทำร้ายไปกว่าครึ่ง
ด้วยน้ำมือของทุนนิยม
หากเรายังให้สิ่งที่ทำร้ายเพื่อนของเรา
อากาศที่เปลี่ยนแปลงบ่อย (ที่ไม่โรแมนติกเหมือน season change)
ผลผลิตพืช ผัก และข้าว ที่นับวันจะหายาก
แหล่งท่องเที่ยวที่เสื่อมโทรมลง
คงไม่ต้องบอกแล้วครับว่า สิ่งที่เราได้ให้กับธรรมชาตินั้น
เรากำลังได้รับมันคืนเช่นกัน
ฝรั่งเคยบอกว่า “you’re what you eat”
แต่ตอนนี้คงต้องเปลี่ยนเป็น ” you [...]
